dag 39 en 40
donderdag 3 januari 2011:
Om 10 uur vanochtend moesten we uitchecken. Daarna vervolgenden we onze reis naar het noorden. Ons doel was om naar de Pancake Rocks Blowholes te gaan en daar een nachtje te blijven. We hadden nog een halve tank benzine, dus dat moest wel lukken. De weg was alleen lastiger en we moesten veel klimmen. Rond 3 uur kwamen we er uiteindelijk aan. Onze benzinemeter stond precies op het laatste streepje.
Na wat te hebben gegeten liepen we naar de Pancake Rocks Blowholes. Dit zijn soort van kliffen aan de zee die eruit zien als stapels pannekoeken. Dat zeggen ze dan, wij konden het er niet echt in terugzien. We hadden er ons eerlijk gezegd iets meer van voorgesteld. Na een kwartier ofzo waren we alweer terug bij de auto. We informeerden naar een benzinepomp, maar toen bleek dat er geen was in dit gehucht. De dichtsbijzijnde benzinepomp was in Greymouth, 30 minuten rijden ! Dat betekende dat we weer terug moesten rijden waar we vandaan kwamen met een zo goed als lege tank.
We hadden geen keus en moesten het erop wagen. Na 5 minuten begon het lampje al te knipperen. Normaal kan je dan nog gerust een stuk verder rijden, maar we vertrouwden daar niet zo op met ons oude Toyotaatje. Het was vast een hilarisch gezicht om ons te zien stressen tijdens de rit. We waren dan ook blij toen we eindelijk in Greymouth waren. Daar gooiden we onze tank vol en zochten we naar een hostel. We vonden een super leuk hostel, Noah's Arc, een heel oud gebouw met allemaal dierenkamers.
Vervolgens zijn we Greymouth gaan verkennen (het is niet groot dus daar waren we zo mee klaar) en 's avonds hebben we een filmpje gekeken.
vrijdag 4 februari 2011:
Nadat we vanochtend hadden uitgecheckt gingen we naar de Kodak winkel. Onze geheugenkaarten van onze camera's hadden namelijk in Bali een virus opgelopen en we kregen de foto's er niet meer af. Het duurde even, maar uiteindelijk wisten ze bijna alle foto's terug te vinden en op een DVD te branden. We waren heel opgelucht dat we ze niet kwijt zijn. Dat zou echt zonde zijn.
Pas rond 12 uur konden we op weg naar onze volgende stop, Hanmer Springs. Het was stralend weer en we reden wederom door prachtig landschap. Dat was dus niet vervelend rijden. Al na 2,5 uur kwamen we aan in Hanmer Springs. Echt het kleinste gehucht waar we tot nu toe hebben geslapen. We vonden een hostel en zijn lekker in de zon gaan liggen. Het was bijna niet uit te houden zo fel was de zon.
Er was werkelijk niets te doen in Hanmer Springs. Er waren hot pools, maar aangezien het 35 graden is leek ons dat niet echt ideaal. 's Avonds zijn we een ijsje gaan eten en hebben we weer film gekeken. Toch niets anders te doen..
dag 38
Toen we vanochtend wakker werden regende het echt pijpenstelen. Wij baalden natuurlijk enorm, want we moesten de bergen in. Om 9 uur moesten we ons melden bij de tour operator. Daar aangekomen kregen we heuze bergschoenen met geiten-wollen-sokken, crampons (van die ijsstekels voor onder de schoenen), een regenjas en regenbroek. In een groep van ongeveer 40 man reden we richting de Franz Josef Glacier. Daar aangekomen moesten we eerst 15 minuten door een stuk regenwoud hiken. Het regende nog steeds keihard en overal moesten we door beekjes lopen. Het was best een heftig stukje lopen, heel oneven grond en smalle paadjes. Toen we in de Glacier aankwamen zagen we in de verte al het ijs. We werden omringd door reuzeachtige bergen waar allemaal watervallen uit stroomden. We keken wederom ons ogen uit.
We werden opgedeeld in groepen. Wij kozen voor groep 1, omdat die het snelste zou lopen. Het was 2 km lopen naar de ijs gletsjer zelf. Het was een rotsige grond en je moest goed kijken waar je liep. Eenmaal aangekomen aan de voet van glacier moesten we eerst nog een stuk modderige berg opklimmen. Dit was echt heel stijl en zwaar maar ik vond het geweldig. De regen stoorde me ook totaal niet. Ondertussen waren mijn schoenen en sokken doorweekt van het door de beekjes lopen. Na een poosje kwamen we aan de rand van het ijs. Daar moesten we ons crampons onder onze schoenen binden en leerden we hoe we moesten lopen op ijs. Door de regen waren een hoop stukken onbegaanbaar geworden en moesten we goed achter onze gids aanlopen. Ik vond het best onverantwoordelijk op sommige stukken. Als je daar een slippertje maakte, viel je zo in een geul van 3 meter ofzo. Er zijn ook al veel mensen dood gegaan op de gletsjer, door vallend ijs of door uitleiden.
Op een gegeven moment moesten we een 'trappetje' af naar een soort ijstunnel. Daar aangekomen bleek dat we niet verder konden, want het ijs was weggesmolten. Als we doorliepen zouden we dus in een ijsbad vallen. Onze gids begon een soort van zijwaardse trap uit het ijs te hakken, en met handen en voeten moesten we over het wak zien te komen. Het was echt super gaaf.
We bleven zo nog iets van 1,5 uur lopen door de gletsjer totdat we op het hoogste punt aankwamen. Het uitzicht vanaf daar was echt bizar en ik kon niet geloven hoe hoog we hadden geklommen. Maar toen kwam het lastige stuk: we moesten terug naar beneden. Er waren echt momenten dat ik een stuk ijs zag en dacht 'hoe ga ik daar naar beneden komen'. Maar het lukte gelukkig steeds weer. Toen we weer met onze voeten op vaste grond stonden was ik echt doorweekt en kapot, maar het is echt het gaafste wat ik deze reis heb gedaan. Dit kan je niet zomaar ergens anders doen.
We begonnen onze reis terug door het dal en het regenwoud. En ik was blij toen we onze bus zagen wachten, want begon het toch wel echt koud te kregen. Terug op het kantoor moesten we al onze spullen weer inleveren en kregen we warme chocolade melk. Daarna gingen Ileen en ik terug naar ons hostel. Lekker een warme douch genomen en op de bank gekropen om Lord of The Rings 2 te kijken. We voelen ons echt nerds elke keer als we de film aanzetten, maar er komen steeds iets van 20 mensen erbij zitten om te kijken. Dus iedereen vind het leuk.
Bij onze tour zat ook een bezoek aan de Glacier Hot Pools inbegrepen. Na het eten pakten we dus onze zwemspullen en zijn we lekker gaan chillen in de hotpools. Net of we in bad lagen. Heerlijk ! Toen we daarna terug kwamen in het hostel konden we het niet laten om ook nog Lord of the Rings 3 te kijken. Daarna zijn we lekker gaan slapen. Was een top dag !
dag 37
Vanochtend werden we vroeg gewekt door een stel debielen die buiten aan het ruziemaken waren. Om 10 uur moesten we uitchecken. Toen Ileen de auto ging halen zagen we dat de rechter buitenspiegel kapot was. Het was alleen het spiegelglas en niet de kap. Verder was er ook geen schade. We denken dus dat een of andere malloot 'voor de lol' onze spiegel tot gort heeft geslagen. We belden gelijk ons autohuurbedrijf OMEGA op en gelukkig valt het binnen onze verzekering.
Na wat boodschappen te hebben gedaan en getanked konden we vertrekken. Er stond ons een lange reis te wachten door bergachtig gebied. Ons autootje had soms wat moeite om de bergen op te komen, maar het lukte altijd. In Haast, na bijna 3 uur rijden, namen we een korte stop. Na nog ruim 2 uur rijden kwamen we aan in Franz Josef. Het was een lange reis, maar de mooie natuur leidt zo af dat je dat niet door hebt. De natuur varieerde van kale bergen, groene bergen, meren, watervallen, kliffen tot regenwouden. Het is hier zo waanzinnig mooi. Het blijft ons verbazen. Het is hier alleen wel fris en we hebben helaas niet genoeg warme kleren ben. Dus dat betekend laagjes dragen..
In Franz Josef zochten we een hostel op. 's Avonds hebben we Lord of the Rings 1 gekeken. Die film is in Nieuw Zeeland opgenomen en het is gaaf om dingen terug te herkennen. Daarna zijn we gaan slapen. We zijn nog steeds niet top fit en morgen staat ons een lange wandeling door de glacier te wachten.
dag 35 en 36
Zondag 30 januari 2011:
Vanochtend hebben we lekker uitgeslapen. Het was ons plan om weer naar het strand te gaan, maar het weer was te slecht. Ileen en ik zijn dus lekker wat winkeltjes af gaan struinen. De New Zeelandse dollar is erg zwak en gunstig tegenover de euro, dus dat is een financiele meevaller. Australie was echt belachelijk duur met alles.
's Avonds zijn we wat gaan eten met onze kamergenootjes. Om 9 uur gingen Ileen, Becky, Manuela en ik naar de bioscoop. Daarna nog tot laat liggen kletsen. Heel gezellig !
Maandag 31 januari 2011:
Om 7.10 uur moesten we ons al melden bij 'Real Joerney'. We hadden niet goed geslapen, want we zijn allebei een beetje snotterig. Dus we waren heel moe. We zaten in een bus vol bejaarden, maar dat was prima. Lekker rustig. Ze kunnen alleen wel ontzettend zeuren. Pff..
Het was zo'n 4 uur rijden naar Fiordenland 'Milford Sound'. Onderweg stopten we in het plaatse Te Enau. Ook stopten we bij Mirror lakes, dit zijn spiegel gladde meren waar de bergen heel duidelijk in weerspiegelen. Ook mochten we even rondlopen bij reuzachtige watervallen. Uiteindelijk kwamen we aan in Milford Sound. Daar gingen we aan boord van een groot schip. We hadden heel veel geluk want de zon scheen en het regent hier het grootste deel van het jaar. Toen we de fjorden opvaarden waaide het enorm hard en was het uiteindelijk toch nog koud.
Milford Sound is echt ongelofelijk mooi. Het is zo lastig uit te leggen.. Je moet het gewoon zien. Het zijn enorme rotsen die oprijzen uit felblauw water. Het is gevormd door een gletsjer en daarna is er zeewater in gestroomd. Het is heel moeilijk te schatten hoe hoot het is omdat alles zo groot is. Er kwam een groot cruiseschip binnenvaren en dat leek echt op een speelgoedbootje tussen de bergen. Overal kwamen watervallen vanuit de bergtoppen naar beneden. Op sommige toppen lag ijs. We keken echt ons ogen uit. Op een aantal rotsen lagen zeehonden te zonnen. Ook hebben we kea's gezien, dat is een Nieuw Zeelands papegaai soort.
Helaas moesten we na iets van 3 uur weer op weg naar Queenstown. Na 4 uur rijden kwamen we weer aan bij ons hostel. We hoorden van iedereen dat we bij Fergburger moesten gaan eten, omdat ze daar de lekkerste burgers van Nieuw Zeeland hebben. We namen er een en ze waren inderdaad heerlijk.
's Avonds moesten we onze tassen weer in gaan pakken. Morgen verlaten we Queenstown.
dag 33 en 34
vrijdag 28 januari 2011:
Vanochtend hadden we de wekker gezet zodat we ons niet weer versliepen. Julie maakte ontbijt voor ons en bracht ons daarna naar het centrum. Daar hebben we wat rondgelopen en om 12 uur konden we onze huurauto ophalen. Toen pas hoorden we dat alleen Ileen volledig verzekerd kan rijden. Ik mag wel rijden, maar heb dan alleen de basis verzekering. We willen niet echt riskeren dat er iets gebeurd, dus Ileen zal het grootste gedeelte rijden. Gelukkig zijn de afstanden hier niet exteem zoals in Australie.
Ons autootje is een grijze Toyota Starlet. Heel lelijk, maar wel schattig. Rond 1 uur gingen we de weg op en begon ons avontuur. Links rijden was wel echt even wennen, maar ging verder prima. Rond 4 uur kwamen we aan in Lake Tekapo. Onderweg zijn we door het meest practhtige landschap gereden. En in 1 keer goed, dus ik doe het goed als kaartlezer.
Tekopa is een super klein dorpje dat ligt aan Lake Tekopa. Het is moeilijk om te omschrijven hoe mooi het hier is. Het meer ligt tussen gigantische bergen en is helder turquoise. Als het ligt er opschijnt, veranderd het van kleur. Echt prachtig.
Na het eten zijn we een stuk gaan wandelen langs het meer, richting wat warm water bronnen. Er was ook een skatebaan, maar we zijn niet naar binnen geweest. Het is hier ook een stuk kouder als in Nieuw Zeeland. Maar de frisse wind is echt heerlijk en het is hier zo schoon.
Hoe mooi het hier ook is, er is verder niets te doen. Dus morgen rijden we door naar party-stad Queenstown.
Zaterdag 29 januari 2011:
Rond 9 uur reden we weg uit Lake Tekapo. Het was zo'n 300 km naar Queenstown en de wegen varieerden van lange verlaten wegen tot slingerende bergweggetje. Onderweg zijn we nog gestopt bij een uitkijkpunt van Mount Cook, de hoogste berg van New Zealand. We konden hem alleen niet zo goed zien vanwege de bewolking. Het landschap hier was nog mooier als gister. Hoge bergen met besneeuwde toppen, blauwe meren en stukken bos. We keken onze ogen uit. We hebben ook de grootste regenboog ooit gezien ! Hij was zo groot en duidelijk, heel mooi.
Rond 12 uur kwamen we aan in Queenstown. Een heel schattig stadje tussen de bergen aan Lake Wakapitu. We hebben even rondgelopen en vonden daarna een leuk hostel. Het weer was hier wel mooi, niet heel warm maar wel een felle zon. Nadat we alles in ons kamer hadden gebracht en het stadje hadden verkend zijn we lekker in de zon gaan liggen.
We hebben 2 hele aardige meisjes als kamergenootjes. Becky (Engels) en Manuela (Zwitsers) vroegen ons mee naar het strand. Daar hebben we lekker tot zonsondergang wat drankjes zitten drinken. Het is het beste uitzicht wat ik ooit heb gehad onder het genot van een drankje. Toen de zon onder was koelde het af en zijn we even terug naar het hostel gegaan. Daarna besloten we te gaan stappen. Queenstown staat bekend om zijn uitgaansleven en extreme sporten. Helaas zijn alle extreme sporten ook EXTREEM duur. Ik wilde graag bungeejumpen, maar ik vind het veel te duur dus ga het niet doen. Helaas.. Het stappen was echter niet duur en we hebben een top avond gehad. We begonnen in Altitude, daarna naar Cowboys en eindigden in World Bar. Top avond !
dag 31 en 32
Woensdag 26 januari 2011:
Vandaag is Australia Day. Een Nationale feestdag te vergelijken met koninginnedag. Linda had een picknick georganiseerd voor haar vriendin in het park. Wij waren ook uitgenodigd en het was echt super om Australia Day mee te maken. Het was prachtig weer, zo'n 33 graden, en we wilden het liefst de hele dag blijven. Maar om 2 uur moesten we de trein pakken naar Brisbane International Airport. Linda bracht ons. Het was echt super dat we bij haar konden blijven. Na 1,5 in de trein kwamen we aan op het vliegveld. Tijdens het inchecken hadden we nog een beetje problemen omdat mijn naam verkeerd stond op de boeking. Gelukkig kon het kostenloos geregeld worden.
Om 17.40 uur vertrok ons vliegtuig. Het was maar 3 uur vliegen en we hadden een tv scherm, dus de tijd vloog zo om. Om 24.00 uur kwamen we aan in Christchurch, New Zealand. Daar kwam een vriendin van uncle Jack, Julie, ons ophalen. Ze woont in een schattig klein huisje in Christchurch. Ze heeft twee honden en eentje daarvan is een blonde Cairn Terrier en lijkt precies op Logan! Ze is alleen kleiner en heet Bella. Ik mis mijn lieve honden en iedereen thuis nu toch wel een beetje !
Donderdag 27 januari 2011:
Toen Ileen en ik vanochtend wakker werden was het al 1 uur 's middags. Voor ons was het echter 3 uur vroeger, door het tijdsverschil. Na wat gegeten te hebben nam Julie ons mee naar het centrum naar een information desk.
Daar hebben we een auto (Toyota Starlet) voor 11 dagen gehuurd. Het was veel voordeliger als een buspas en het lijkt ons ook een heel avontuur om zelf onze weg door Nieuw Zeeland te vinden. Ook hebben we zwemmen met dolfijnen en een tour naar de Milford Sounds vastgelegd. De grootste uitgaven hebben we dus al gehad.
Vervolgens nam Julie ons en de honden mee in een tour rond Christchurch. We reden naar Victoria Parc. Een looppad midden in de vulkanische bergen naast Christchurch. Daar hebben we lekker met de honden gelopen. Daarna reden we verder naar She Chocolats in Governors Bay. Daar hebben we heerlijke chocolade melk open bonbons. Hmmm. En een prachtig uitzicht op Lyttelton Harbor. Daarna reden we verder door Lyttelton naar Sumner Beach. Daar lieten we de honden weer lekker rennen .
Ondertussen was het al 7 uur en dus gingen we langs de supermarkt om eten te halen om te koken. Julie heeft lekker voor ons gekookt en daarbij lekker Cider gedronken. Na het eten nam Julie ons weer mee de stad in want het Buskers festival is deze week. Overal waren een straatoptredens. Wij zijn bij een acrobatisch en stand up comedian show gaan kijken. Heel leuk. Daarna terug naar huis om onze tassen in te pakken voor morgen. Dan begint ons grote avontuur door Nieuw Zeeland !
dag 30
Dinsdag 25 januari 2011:
Om 11 uur 's ochtends kwamen we aan in Brisbane. Gelukkig ging alles bij de douane en bagage best snel, want Ileen en ik waren kapot. Nog geen 3 uur geslapen vanacht. Op Brisbane Airport kwam Linda (de stiefmoeder van een oud-collega van Ileen) ons ophalen. Echt super lief. In ongeveer een uur reden we naar Surfers Paradise. Toen we door Brisbane reden zagen we dat de rivier nog steeds hoog stond en modderig bruin was door de overstromingen. Heel slim dat we daar toen niet heen zijn gegaan.
Linda's appartement ligt op de 28e verdieping van een soort hotel. Vanaf het balkon heb je echt een prachtig uitzicht op de zee en het strand. Niet verkeerd plekje om te wonen. Ze maakte tosti's voor ons, maar moest toen naar werk. Ileen en ik zijn lekker naar het strand gegaan. Beetje liggen tukken.
's Avonds maakte Linda lekker biefstuk en salade voor ons. Ze is zo lief voor ons. Daarna ging ze bridge spelen en gingen Ileen en ik films kijken. We waren erg moe van de reis en zijn op tijd naar bed gegaan.
dag 29
Maandag 24 januari 2011:
We moesten vandaag om 12 uur uitchecken bij Taman Sari. Eerst hebben we onze tassen helemaal ingepakt en nog een DVD gekeken. De lucht was grijs en beloofde niet veel goeds voor vandaag. We zijn ons geld een beetje op gaan maken aan souvenirs en manicures. Het begon keihard te plenzen en het is de hele dag niet opgehouden. We zijn nog even naar het strand gelopen. Echt enorme golven, dat was heel gaaf om te zien. Een aantal gekken waren nog aan het surfen ook. We moesten onze tijd zien te doden, want we konden pas rond 8 uur naar het vliegveld. Na onze laatste avondmaal in het restaurant van Taman Sari (Nasi Goring, hmmm) pakten we de taxi naar het vliegveld. Daar moesten we opeens nog 150.000 rupia (15 dollar) service kosten betalen. Super dom, wisten wij niet. Dus konden we weer gaan pinnen. Anders hadden we wel wat geld over gehouden.
Om 11 uur vertrok onze vlucht naar Darwin. Daar kwamen we na 2 uur vliegen om 3 uur 's nachts lokale tijd aan. We moesten onze bagage ophalen en weer inchecken. Maar eerst moesten we door de customs. Daar pakten ze wat spullen af die Ileen en ik gekocht hadden. Ik had voor mama hele mooie Indische placemats gekocht, maar omdat er een klein draadje palmstro doorheen zat mocht ik het Australie niet binnen nemen. Echt belachelijk. Mijn schoenen zaten onder de modder van Bali en die werden ook helemaal gewassen. Stelletje paranoie mensen zeg. Uiteindelijk konden we onze spullen weer inchecken en moesten we wachten op onze vlucht naar Brisbane. Die vertrok op 7 uur 's ochtends.